Categories
7η Μάρτη Επέτειοι

Χρονικό της 7ης Μάρτη (σχ. έτος 2012-2013)

Γραμματόσημο για την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου

Η επέτειος που γιορτάζουμε σήμερα, η 7η του Μάρτη, αποτελεί για το Δωδεκανησιακό λαό ανανέωση της υπόσχεσης να διαφυλαχθεί η κληρονομιά των αγώνων και των θυσιών για ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική ευημερία. Κι αυτή η υπόσχεση έχει ανάγκη από ανανέωση σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Η δική μας προσφορά λοιπόν σ’ αυτήν την ανανέωση θα είναι να εμβαθύνουμε στο νόημα, στο περιεχόμενο της επετείου, της μέρας που στάθηκε σταθμός στην αποδέσμευση έξι αιώνων υποταγής.

Τα Δωδεκάνησα, όπως γνωρίζουμε, έχουν βρεθεί στην άσχημη θέση ν’ αλλάζουν χέρια κατακτητών τόσο συχνά, όσο δε συναντάμε σ’ άλλα μέρη της Ελλάδος. Με το πέρασμα των χρόνων συναντούμε πρώτα τους Ρωμαίους, ακολουθούν οι Σταυροφόροι και στη συνέχεια οι Τούρκοι. Ο Δωδεκανησιακός λαός μαζί με τους υπόλοιπους σκλαβωμένους Έλληνες αφήνει τη σφραγίδα του στον αγώνα του ’21. Δυστυχώς όμως δεν ακολουθούν τη μοίρα της υπόλοιπης Ελλάδας όταν έρχεται η απελευθέρωση, παραμένουν στην κατοχή της Τουρκίας.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις έλυσαν το ανατολικό ζήτημα σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα και όχι με το δίκαιο αίτημα για ανεξαρτησία των Δωδεκανήσων. Ακολουθεί ο Ιταλοτουρκικός πόλεμος ο οποίος έδωσε πολλές ελπίδες για λύση του προβλήματος, αλλά δυστυχώς διαψεύστηκαν.
Το τέλος του πολέμου βρίσκει τα Δωδεκάνησα στα χέρια των Ιταλών. Απ’ αυτό το σημείο ξεκινά η Β’ Ιταλική κατοχή, η οποία συνοδεύεται από έντονη διάθεση εκ μέρους των Ιταλών για εξιταλισμό της Δωδεκανήσου. Υποχρεωτική γλώσσα στα σχολεία καθιερώνεται η Ιταλική, με ανάλογες ποινές σε όσους δεν εφαρμόζουν τις οδηγίες. Ιδρύονται ιταλικοί συνοικισμοί σε διάφορα μέρη της Ρόδου.
Οι ιστορικές συνθήκες όμως δεν επιτρέπουν την πραγματοποίηση μιας άμεσης λύσης στην υπόθεση των Δωδεκανήσων. Ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος ήδη χτυπά την πόρτα της ανθρωπότητας.
Η Ιταλία τώρα δεν είναι απλά ο κατακτητής, είναι ο εκφραστής της φασιστικής, αποικιοκρατικής πολιτικής που ήδη εκδηλώθηκε στον ευρωπαϊκό χώρο. Χρησιμοποιεί κατασταλτικούς μηχανισμούς για την καταπολέμηση κάθε εξέγερσης ή ενέργειας φιλικής των Δωδεκανησίων προς τους συμμάχους. Πράγματι οι Δωδεκανήσιοι βοηθούν με κάθε τρόπο κι αυτή τη φορά την υπόθεση της ελευθερίας.
Συγκροτείται στην Αίγυπτο η ‘’Δωδεκανησιακή Φάλαγγα’’ από Δωδεκανήσιους εθελοντές που παίρνει μέρος στις μάχες του Ρίμινι και του Αλαμέϊν. Επίσης, όταν το 1937 ο Ιταλός διευθυντής του Βενετοκλείου γυμνασίου Fiori επέβαλε στους μαθητές την εγγραφή τους στη φασιστική οργάνωση Μπαλίλα, οι μαθητές επέστρεψαν τις αιτήσεις χωρίς να τις υπογράψουν. Αρνήθηκαν να χαιρετούν φασιστικά και να μιλούν ιταλικά στα διαλείμματα.
Τη νύχτα της 21ης Απρίλη του 1937 οι μαθητές κατέβασαν την Ιταλική σημαία και στη γιορτή της ίδρυσης της Ρώμης δεν πήραν μέρος στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, μ’ αποτέλεσμα να υποστούν αντίποινα από τις ιταλικές αρχές. Για άλλη μια φορά τα νιάτα έδωσαν ένα δυναμικό παρόν στους αγώνες αυτού του τόπου.
Το Σεπτέμβρη του 1943 η Γερμανική κατοχή διαδέχεται την Ιταλική, που κρατά ως τις 5 Μάη 1945. Οι διεθνείς εξελίξεις παρουσίαζαν πια μια Γερμανία ηττημένη, καταδικασμένη στις συνειδήσεις των λαών που την πολέμησαν με κάθε μορφή αντίστασης. Μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας, τα Δωδεκάνησα πέρασαν στην αγγλική στρατιωτική διοίκηση μέχρι τις 31 Μάρτη του 1947, οπότε παραδόθηκαν στο ναύαρχο Ιωαννίδη και ανεπίσημα ακόμα στην Ελλάδα.
Τη μέρα αυτή ο λαός της Δωδεκανήσου πανηγυρίζει στο Μαντράκι σύσσωμος. Ο παλλαϊκός χαρακτήρας του πανηγυρισμού πηγάζει μέσα από την μακραίωνη αναμονή για ελευθερία και αποβλέπει στην πίεση για την επίσημη πια ενσωμάτωση με την Ελλάδα. Κι όταν στις 7 του Μάρτη του 1948, ένα χρόνο μετά την προσωρινή κυβέρνηση του Ιωαννίδη, η Ελλάδα επίσημα πια υπογράφει την ενσωμάτωση, η φωνή του Δωδεκανησιακού λαού υψώνεται για δεύτερη φορά και γίνεται ένα με τη φωνή των χιλιάδων λαών που πάλεψαν για τα ίδια ιδανικά, και με τη φωνή των χιλιάδων λαών που ακόμη και σήμερα διεκδικούν εθνική ανεξαρτησία, εθνική ταυτότητα, ανθρώπινα δικαιώματα και ειρήνη.

Οι καθηγητές:

Παπαδοπούλου  Μαρία, Αγγλικής φιλολογίας.

Μπέλλος Παναγιώτης, Μουσικός.

[dropshadowbox align=”none” effect=”lifted-both” width=”autopx” height=”” background_color=”#ffffff” border_width=”1″ border_color=”#dddddd” ]Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικά χορευτικά των παιδιών:[/dropshadowbox]

httpv://vimeo.com/61184417

httpv://vimeo.com/61184418

httpv://vimeo.com/61184421

 

By Παναγιώτης Πέντσας

Καθηγητής Πληροφορικής του Σχολείου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *