Αρχείο κατηγορίας 7η Μάρτη

Η εκδήλωση για την επέτειο της 7ης Μάρτη στο σχολείο μας

Την Παρασκευή 4 Μαρτίου 2016 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για τον εορτασμό της 69ης επετείου της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου.

Η εκδήλωση περιλάμβανε ομιλίες, προβολή σπάνιου αρχειακού υλικού, έκθεση ιστορικών ντοκουμέντων που σχετίζονται με τους αγώνες των Δωδεκανησίων για την ελευθερία και την ενσωμάτωση των νησιών με την υπόλοιπη Ελλάδα και παραδοσιακούς χορούς από μαθητές του σχολείου.

Η Έκθεση

Φωτογραφίες από την έκθεση

Ομιλίες

Η κα Μαρία Καραγιάννη-Μαρμαροκόπου, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, πρώην Διευθύντρια του Γυμνασίου Σορωνής και μάρτυρας των γεγονότων της περιόδου ενσωμάτωσης

Φωτογραφίες

Αποσπάσματα από την ομιλία

Εισαγωγή

Κύριο μέρος

Κλείσιμο

Ο κος Νίκος Παπασταματίου, πολιτικός μηχανικός, γενικός γραμματέας Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου, ιστορικός ερευνητής

Αποσπάσματα από την ομιλία

Εισαγωγικά

Περιγραφή

Ο κος Γεώργιος Λεωνίδα Κυρμιχάλης, υδρογεωλόγος, ιστορικός ερευνητής

Απόσπασμα από την ομιλία

Απόσπασμα ομιλίας

Χορευτικό

Φωτογραφίες

Απόσπασμα

Το χορευτικό επιμελήθηκε η καθηγήτρια του σχολείου μας κα Σκαμάγκη Σοφία Φιλόλογος
Τη γενική επιμέλεια και την οργάνωση της εκδήλωσης ανέλαβε η Διευθύντρια του σχολείου μας κα Μίσιου Μαριάννα Γαλλικής Φιλολογίας

Παρέλαση για την επέτειο της 7ης Μάρτη (2013-2014)

Δείτε μερικές φωτογραφίες από την παρέλαση για την επέτειο της 7ης Μάρτη.

Χρονικό της 7ης Μάρτη (σχ. έτος 2012-2013)

Γραμματόσημο για την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου

Η επέτειος που γιορτάζουμε σήμερα, η 7η του Μάρτη, αποτελεί για το Δωδεκανησιακό λαό ανανέωση της υπόσχεσης να διαφυλαχθεί η κληρονομιά των αγώνων και των θυσιών για ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική ευημερία. Κι αυτή η υπόσχεση έχει ανάγκη από ανανέωση σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Η δική μας προσφορά λοιπόν σ’ αυτήν την ανανέωση θα είναι να εμβαθύνουμε στο νόημα, στο περιεχόμενο της επετείου, της μέρας που στάθηκε σταθμός στην αποδέσμευση έξι αιώνων υποταγής.

Τα Δωδεκάνησα, όπως γνωρίζουμε, έχουν βρεθεί στην άσχημη θέση ν’ αλλάζουν χέρια κατακτητών τόσο συχνά, όσο δε συναντάμε σ’ άλλα μέρη της Ελλάδος. Με το πέρασμα των χρόνων συναντούμε πρώτα τους Ρωμαίους, ακολουθούν οι Σταυροφόροι και στη συνέχεια οι Τούρκοι. Ο Δωδεκανησιακός λαός μαζί με τους υπόλοιπους σκλαβωμένους Έλληνες αφήνει τη σφραγίδα του στον αγώνα του ’21. Δυστυχώς όμως δεν ακολουθούν τη μοίρα της υπόλοιπης Ελλάδας όταν έρχεται η απελευθέρωση, παραμένουν στην κατοχή της Τουρκίας.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις έλυσαν το ανατολικό ζήτημα σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα και όχι με το δίκαιο αίτημα για ανεξαρτησία των Δωδεκανήσων. Ακολουθεί ο Ιταλοτουρκικός πόλεμος ο οποίος έδωσε πολλές ελπίδες για λύση του προβλήματος, αλλά δυστυχώς διαψεύστηκαν.
Το τέλος του πολέμου βρίσκει τα Δωδεκάνησα στα χέρια των Ιταλών. Απ’ αυτό το σημείο ξεκινά η Β’ Ιταλική κατοχή, η οποία συνοδεύεται από έντονη διάθεση εκ μέρους των Ιταλών για εξιταλισμό της Δωδεκανήσου. Υποχρεωτική γλώσσα στα σχολεία καθιερώνεται η Ιταλική, με ανάλογες ποινές σε όσους δεν εφαρμόζουν τις οδηγίες. Ιδρύονται ιταλικοί συνοικισμοί σε διάφορα μέρη της Ρόδου.
Οι ιστορικές συνθήκες όμως δεν επιτρέπουν την πραγματοποίηση μιας άμεσης λύσης στην υπόθεση των Δωδεκανήσων. Ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος ήδη χτυπά την πόρτα της ανθρωπότητας.
Η Ιταλία τώρα δεν είναι απλά ο κατακτητής, είναι ο εκφραστής της φασιστικής, αποικιοκρατικής πολιτικής που ήδη εκδηλώθηκε στον ευρωπαϊκό χώρο. Χρησιμοποιεί κατασταλτικούς μηχανισμούς για την καταπολέμηση κάθε εξέγερσης ή ενέργειας φιλικής των Δωδεκανησίων προς τους συμμάχους. Πράγματι οι Δωδεκανήσιοι βοηθούν με κάθε τρόπο κι αυτή τη φορά την υπόθεση της ελευθερίας.
Συγκροτείται στην Αίγυπτο η ‘’Δωδεκανησιακή Φάλαγγα’’ από Δωδεκανήσιους εθελοντές που παίρνει μέρος στις μάχες του Ρίμινι και του Αλαμέϊν. Επίσης, όταν το 1937 ο Ιταλός διευθυντής του Βενετοκλείου γυμνασίου Fiori επέβαλε στους μαθητές την εγγραφή τους στη φασιστική οργάνωση Μπαλίλα, οι μαθητές επέστρεψαν τις αιτήσεις χωρίς να τις υπογράψουν. Αρνήθηκαν να χαιρετούν φασιστικά και να μιλούν ιταλικά στα διαλείμματα.
Τη νύχτα της 21ης Απρίλη του 1937 οι μαθητές κατέβασαν την Ιταλική σημαία και στη γιορτή της ίδρυσης της Ρώμης δεν πήραν μέρος στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, μ’ αποτέλεσμα να υποστούν αντίποινα από τις ιταλικές αρχές. Για άλλη μια φορά τα νιάτα έδωσαν ένα δυναμικό παρόν στους αγώνες αυτού του τόπου.
Το Σεπτέμβρη του 1943 η Γερμανική κατοχή διαδέχεται την Ιταλική, που κρατά ως τις 5 Μάη 1945. Οι διεθνείς εξελίξεις παρουσίαζαν πια μια Γερμανία ηττημένη, καταδικασμένη στις συνειδήσεις των λαών που την πολέμησαν με κάθε μορφή αντίστασης. Μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας, τα Δωδεκάνησα πέρασαν στην αγγλική στρατιωτική διοίκηση μέχρι τις 31 Μάρτη του 1947, οπότε παραδόθηκαν στο ναύαρχο Ιωαννίδη και ανεπίσημα ακόμα στην Ελλάδα.
Τη μέρα αυτή ο λαός της Δωδεκανήσου πανηγυρίζει στο Μαντράκι σύσσωμος. Ο παλλαϊκός χαρακτήρας του πανηγυρισμού πηγάζει μέσα από την μακραίωνη αναμονή για ελευθερία και αποβλέπει στην πίεση για την επίσημη πια ενσωμάτωση με την Ελλάδα. Κι όταν στις 7 του Μάρτη του 1948, ένα χρόνο μετά την προσωρινή κυβέρνηση του Ιωαννίδη, η Ελλάδα επίσημα πια υπογράφει την ενσωμάτωση, η φωνή του Δωδεκανησιακού λαού υψώνεται για δεύτερη φορά και γίνεται ένα με τη φωνή των χιλιάδων λαών που πάλεψαν για τα ίδια ιδανικά, και με τη φωνή των χιλιάδων λαών που ακόμη και σήμερα διεκδικούν εθνική ανεξαρτησία, εθνική ταυτότητα, ανθρώπινα δικαιώματα και ειρήνη.

Οι καθηγητές:

Παπαδοπούλου  Μαρία, Αγγλικής φιλολογίας.

Μπέλλος Παναγιώτης, Μουσικός.

[dropshadowbox align=»none» effect=»lifted-both» width=»autopx» height=»» background_color=»#ffffff» border_width=»1″ border_color=»#dddddd» ]Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικά χορευτικά των παιδιών:[/dropshadowbox]

 

ΓΙΟΡΤΗ 7ης Μάρτη (Επέτειος Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου) 2012

Η Γιορτή της 7ης Μάρτη είναι τοπική γιορτή που αφορά στην απελευθέρωση και ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στον εθνικό κορμό (επίσημα έγινε στις 7 Μαρτίου 1948).
Στόχος μας ήταν όχι μόνο να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή της ιστορίας της Δωδεκανήσου μέχρι την ενσωμάτωση αλλά και να υμνήσουμε τον τόπο προβάλλοντας δωδεκανησιακά τραγούδια και χορούς.
Η γιορτή μας ξεκίνησε με τη Μπρατσέρα – ένα τραγούδι από τη Λέρο- με τη φωνή της Αιμιλίας Χατζηδάκη ενώ παράλληλα προβάλλονταν εικόνες από τα Δωδεκάνησα.
Οι αφηγήσεις των μαθητών αφορούσαν ήρωες από τη γύρω περιοχή και γεγονότα που συνέβησαν στα γύρω χωριά και τα ποιήματα που απήγγειλαν οι μαθητές γράφτηκαν από Δωδεκανήσιους ποιητές. Παράλληλα με τις αφηγήσεις και την απαγγελία των ποιημάτων προβάλλονταν εικόνες της Ρόδου από ιστορικά αρχεία περιόδου 1912 – 1945.
Δύο μαθητές έπαιξαν λύρα, ένα μουσικό όργανο που ηχεί στα δωδεκανησιακά γλέντια.
Στο τέλος της γιορτής ακολούθησαν χοροί που ετοιμάσαμε με τη χορευτική ομάδα μας (καλαματιανός, ίσσος Δωδεκανήσου, ροδίτικος, σούστα Ρόδου, πεντοζάλης από την Κω και ζερβόδεξος Σύμης).
Για την πραγματοποίηση της γιορτής έγιναν πολλές πρόβες, ιδίως για την οργάνωση του χορευτικού μέρους. Τα παιδιά λειτούργησαν ως ομάδα και συνεργάστηκαν μεταξύ τους άψογα.
Και αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς είναι ότι τα παιδιά έδειξαν πραγματικά να ευχαριστιούνται αυτό που έκαναν!

Υπεύθυνες γιορτής: Οικονομίδου Βασιλική & Αυγουστή Δέσποινα.

Μερικές φωτογραφίες της εκδήλωσης …

 

 

… και λίγες φωτογραφίες από την παρέλαση …

 

Δείτε επίσης και μερικά αποσπάσματα …

7 Μάρτη 2011

ΓΙΟΡΤΗ 7ης Μάρτη (Επέτειος Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου)

 

Μέσω της γιορτής αυτής στόχος μας ήταν να υμνήσουμε την Δωδεκάνησο που στις 7 Μαρτίου 1948 ελευθερώθηκε και ενσωματώθηκε στον εθνικό κορμό. Η γιορτή μας ξεκίνησε με το Τζιβαέρι με τη φωνή της Δικαίας Χατζηδάκη, της γνωστής και ταλαντούχας τραγουδίστριας της νησιώτικης παραδοσιακής μουσικής από τη Λέρο. Στη συνέχεια ακολούθησε ομιλία από μαθητές της Γ’ Γυμνασίου, που αφορούσε μια συνοπτική ιστορική αναδρομή για τους κατακτητές της Δωδεκανήσου από τα Ρωμαϊκά χρόνια μέχρι την Ενσωμάτωση. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας παρεμβάλλονταν αφηγήσεις και ποιήματα. Οι αφηγήσεις φροντίσαμε να αφορούν ήρωες από τη γύρω περιοχή και γεγονότα που συνέβησαν στα γύρω χωριά. Έτσι για παράδειγμα, αναφερθήκαμε σε συλλήψεις πατριωτών από τη Θολό ή στην συνέντευξη του Γιάννη Κυπριώτη από τη Σορωνή (δημοσιευμένη σε τοπική εφημερίδα). Επίσης μαθητές απήγγειλαν ποιήματα που έγραψαν Δωδεκανήσιοι ποιητές. Παράλληλα προβάλλονταν εικόνες της Ρόδου από ιστορικά αρχεία περιόδου 1912 – 1945. Στο τέλος της γιορτής ακολούθησαν χοροί που ετοιμάσαμε με τη χορευτική ομάδα μας (καλαματιανό, ίσσος Δωδεκανήσου, πηδηχτός Ρόδου, σούστα Ρόδου, συρτό Δωδεκανήσου). Μάλιστα, στον πρώτο χορό τη μουσική έπαιξε η ορχήστρα του σχολείου μας. Μεγάλη σημασία για εμάς είχε το ότι τα παιδιά της χορευτικής ομάδας συνεργάστηκαν πολύ καλά μεταξύ τους ώστε να πετύχουν το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα.

 

Μερικές φωτογραφίες.

 

Video από την εκδήλωση.

%CODE1%

%CODE2%

Υπεύθυνες γιορτής: Αυγουστή Δέσποινα & Οικονομίδου Βασιλική

Ορχήστρα: Μπέλλος Παναγιώτης

Σκηνικά: Τσακίρης Αντώνης